vrijdag, april 20, 2007

Rocket Science - preview

Geheel terecht werd ik er onlangs door een anonieme lezer op gewezen dat ik een wel heel flauw stuk had geproduceerd: mijn item over kosmonaut annex superprogrammeur Charles Simonyi was makkelijk, melig, slecht geformuleerd en ook nog eens flinterdun.

Zo goed?

Omdat Charles op dit moment van schrijven op het punt staat terug te keren in de dampkring (altijd weer spannend, wie kent het gevoel niet) deel ik alvast een klein deel uit de column 'Rocket Science' die ik zojuist voor Software Release Magazine schreef:

"....Valt er altijd nog wel wat te wensen voor een mens? In sommige gevallen ben je geneigd te denken van niet. Nemen we bijvoorbeeld Charles Simonyi, een bovengemiddelde begaafde programmeur uit Hongarije die rond 1980 bij een bescheiden startup-bedrijfje in Redmond ging werken. Dat deed hij overigens nadat hij bij Xerox Parc met legendes als Alan Kay en Robert Metcalfe aan kleine, geinige projecten (de eerste WYSIWYG editor ter wereld, doe eens iets vrijblijvends) had gesleuteld. Als je bij Microsoft zo’n beetje personeelsnummer 4 had en je hebt daar aan de basis gestaan van zowel Word als Excel, dan kun je vaktechnisch gezien een deuk in een pakje boter slaan. Financieel trouwens ook wel: Simonyi staat bekend als een actieve filantroop, met een nadrukkelijke voorkeur voor het steunen van kunst en cultuur.

Blijkbaar heeft hij ook nog een klein potje voor zichzelf bewaard, want kortgeleden kwam hij in het nieuws als de toerist die voor 18 miljoen mee mocht vliegen in een Sojoez voor een tripje naar het International Space Station. De bemanning had daar voor 12 dagen werk, dus Simonyi zal in afwachting van de terugreis zee├źn van vrije tijd hebben gehad. Voor de vorm had men wat wetenschappelijke experimenten verzonnen die moesten worden uitgevoerd. Maar de verzamelde Russische en Amerikaanse onderzoekslaboratoria zullen niet met klamme handen van spanning op Charles’ resultaten hebben zitten wachten. Nee, er zullen genoeg van die contemplatieve momenten zijn geweest waarop Simonyi mijmerend voor het patrijspoortje zat en uitkeek over die blauwe bol die onder hem doordraaide....
"

Geen opmerkingen: