Told You So....

Omdat ik op dit moment werkelijk helemaal niets te doen heb (ik zit in een soort van tijdsgat van 20 minuten tussen twee belangwekkende activiteiten) zie ik er wel been in om nog eens terug te komen op de voorspelling die ik begin dit jaar deed. Ik tipte de op dat moment volslagen onbekende Arctic Monkeys als dé band die in de zomer van 2006 alle grote festivals zou platspelen. Aardig uitgekomen, zelfs de VPRO vindt het. Fijn dan toch dat een weblog het allemaal zo onterugkeerbaar vastlegt voor de eeuwigheid. Vooral als je gelijk blijkt te hebben.

Guess-the-Google

Hier een erg fijne mashup, gebouwd als Flash-applicatie (ok, jammer) bovenop de Google Picture Search API. Voor wie nu eens genoeg heeft van online scrabble of gekleurde ballen uit de lucht schieten.

Mashup Programmer loves Bastard Pop

My 13-year old son recently told me that he wants to be a computer programmer. A devastating announcement that threw me back into deep, introspective thoughts. You start to imagine all sorts of things. Where did it go wrong? Did he have a nasty accident in kindergarten and the teacher never dared to tell me? Does he eat enough fiber? Shouldn’t I have talked more with him about all the great things you can do in life?

Let’s be honest. I was utterly depressed.

Finally I came to reason, about three or four weeks later. I started to discuss with him. My son had not yet an idea of what programming language he wanted to learn. Some fuzzy MSN buddy had suggested him to dive into C++. It’s remarkable how calm you can stay under deep pressure. I felt this almost Buddhist joy of forgiveness when I told him – without shouting – which crimes have been committed in the past twenty years in the name of C++. That many of his crashing applications have been written by C++ programmers that love to do silly, funny things with computer memory. That the so called buffer overflow has inspired a whole generation of hackers. That C++ teaching books are no longer allowed in hand luggage at Heathrow. That the programming language is ridiculously complex, like its modern brothers Java and C#, and that you have to be an expert in math to understand it.

Especially this last argument had effect. Math! That's for losers and nerds.

Dit is de Engelse bewerking van de binnenkort in Software Release Magazine verschijnende column. Nu al in zijn geheel op Capgemini's CTO blog.

Mashup Corporations

Mijn collega Andy Mulholland, global CTO van de Capgemini groep, heeft samen met drie andere auteurs een boek geschreven over bedrijven die in staat zijn opportunistisch te veranderen in de 'twilight zone' (de buitenkant) van de bedrijfsvoering. De manier van systeemontwikkeling die daarbij hoort is het snel aan elkaar lijmen van brokken functionaliteit, letterlijk in de Mashup stijl waarvan DJ's zich ook bedienen. Zie mijn eerdere item hierover.

Het boek zou oorspronkelijk 'Welcome to the end of business as usual' heten maar zelf stelde ik - letterlijk last minute - de titel 'Mashup Corporations' voor. En dat is het nog geworden ook. Dus ik mag hier wel even de credits claimen, For History's Sake, en gelijk maar een preview tonen van het omslag. Binnenkort in de betere boekenhandel, zelfs in Vinexwijken.

Bastard Pop - de column (preview)

".... Mijn 13-jarige zoon vertelde me onlangs dat hij later programmeur wil worden. Een verpletterende mededeling die me terugwierp in diepe, introspectieve bespiegelingen. Je haalt je van alles in het hoofd. Wat is er fout gegaan? Is hij in de peuterspeelzaal ooit een keer van het klimrek gestuiterd en heeft de juf het me nooit verteld? Eet hij wel genoeg vezels? Had ik niet veel vaker met hem moeten praten over de fantastische dingen die je in een leven kunt doen?

Zelfverwijt. Manische depressies. Een inktzwarte, zuigende draaikolk.

Uiteindelijk kwam ik weer tot rede, een week of drie, vier later. Ik ging de discussie met hem aan. Mijn zoon had nog geen idee van welke programmeertaal hij wilde leren. Een vage MSN-vriend had hem gesuggereerd zich te verdiepen in C++. Of dat wat was, misschien. Opmerkelijk hoe kalm je uiteindelijk dan blijft. Er kwam een Boeddhistische waas van vergevingsgezindheid over me toen ik hem zonder te schreeuwen vertelde welke misdaden er de afgelopen twintig jaar in naam van C++ zijn begaan. Dat veel van zijn crashende applicaties geschreven zijn door C++ programmeurs die het leuk vinden om lekker nonchalant met geheugen om te gaan. Dat de zogenaamde buffer overflow een hele generatie van hackers een zee aan inspiratie heeft gebracht. Dat leerboeken over C++ op Heathrow niet langer in de handbagage worden toegestaan. Dat de programmeertaal – net als de modernere broertjes Java en C# - belachelijk complex is en dat je een bolleboos in wiskunde moet zijn om het allemaal te kunnen begrijpen..."

Tot zover een fragment van mijn nieuwe column voor SRM. Binnenkort in zijn geheel op dit blog.