Poserende familie bij de Hanging Gardens. Enkele seconden daarna vroegen ze ons 'blanken' met hen op de foto te gaan. Blijkbaar een bezienswaardigheid.


Gate To India, aan de zee.

h
Koloniale zuilengalerij in Taj Mahal hotel.

Een korte update en enkele obligate foto's, meer haal ik er niet uit vandaag, waarde lezers. Beetje moe, namelijk. En een lange dag naar Pune voor de boeg (2 1/2 uur rijden vanaf Bombay naar het Zuiden, men beschouwtr Pune als een ' voorwijk' van Bombay, het is maar welke afstanden je gewend bent). Een gesprek gehad met de Nederlandse consul generaal, waarvan de inhoud helaas strikt vertrouwelijk moet blijven. 's Middags een meer toeristisch uitstapje naar onder andere de Hanging Gardens en de Gate To India. Ook rondgezwalkt in het Taj Mahal hotel waar de echo van het Britse koloniale verleden het meest indrukwekkend galmt. Het meest indringende is hoe dan ook het verblijfhuis van Gandhi, die lange tijd in Bombay heeft gewoond. Totale nederigheid betonen - in al zijn wijsheid - en bewust op het niveau leven van de laagste kaste in India, dat deed Gandhi. Er is ongetwijfeld veel bereikt, maar de bedelaars - vooral de jonge vrouwen van krap 1.40 m met een schattige baby met enorme ogen op hun arm - laten je zien dat er nog veel en veel meer moet worden gedaan. Zelf schijnen de Indieërs hier niet zo onder gebukt te gaan, want karma is karma.

Hieronder nog een leuk portret van mijn uitzicht 's morgens uit het hotelraam. Let vooral op de waterbuffel links in het midden, de vissersboot en dan - voor het contrast, jongens en meisjes - de hypermoderne flatgebouwen op de achtergrond. Die zijn natuurlijk alleen voor het selecte clubje bedoeld dat naast een doctorstitel op de universiteit ook nog eens aangenomen is door een high-tech firma.
Vanavond fantastisch gegeten in het Renaissance hotel met alleen maar pijnlijk vriendelijke bedienden, bovendien in een hoeveelheid die ik op 800% schat van wat in een goed gerund Nederlands restaurant gebruikelijk zou zijn. Uitkijken dat er niet te veel wijn wordt bijgeschonken, zal ik maar zeggen. Ergens een verlaten toiletruimte binnenlopen die vervolgens van het formaat balzaal blijkt te zijn met daarin twee fulltime caretakers is dan eigenlijk gewoon weer de zoveelste verlichtende ervaring. Of heb ik het al over die Indiase zangeres gehad die in de lounge creatieve jazz-interpretaties doet van The Beatles, waarschijnlijk voor 10 dollar per avond? Nee zeker.

Wat eerste foto's uit Bombay. Het electronisch geweld werkt uiteraard.


Straatbeeld.


Hotelbeeld.


Capgemini Bombay.


Nog een straatbeeld.


En eh.... nog een straatbeeld.

Vanuit Bombay kan ik veilig mededelen dat India een schokkende ontwikkeling doormaakt. Aan de ene kant schokkend omdat ik alleen al op de eerste dag een ongelooflijk potentieel aan denkkracht en ambitie heb gezien die de economische patatgeneratie van het Ontwikkelde Westen behoorlijk de stuipen op het lijf zal jagen. Wat misschien nog wel meer schokkend is dat ik dit bericht intik via een dikke breedbandverbinding vanuit een hotel dat alleen maar vijf sterren heeft omdat er niet meer sterren te verdienen zijn, terwijl ik vandaag in de stad regelmatig de meest trieste (golfplaten/katoenen lappen) onderkomens heb gezien van de onderkaste. Keurig nette Indieërs met aktetasjes stappen als dat nodig is gewoon over de op de weg (stoepen hebben ze hier niet) liggende en zittende sloebers.
Nog wat sfeerbeelden? Een hele sterke lucht van jasmijn, roos en kerrie die in de lucht hangt. De meest felle kleuren, vooral die van de sari's van de vele statige, prachtige vrouwen. De mannen vallen heel wat minder op, bijna allen uniform gekleed in een wit langvallend shirt en een donkere broek. Het schrille contrast tussen de broeierige hitte buiten (we zitten een week voor het komen van de moessons) en de op Hollandse poldertemperatuur gekoelde kantoorpanden. De buffels die doodleuk, ook in de duurdere wijken, door de straten trekken. Maar eveneens dat type buffel dat vanmorgen in het meer stond te baden dat ik zag op het moment dat ik de gordijnen opentrok. 'Incredible India' is de marketingslogan van de regering hier. Een waar woord in vele opzichten. Later meer. Ik zal ook eens wat foto's uploaden want niet voor niets bestond mijn handbaggage vooral uit snoeren. batterijen en processoren.