Als nu zelfs de Denen al overstag gaan voor Open Source, dan kan er toch geen houden meer aan zijn. Alle macht aan de Hippies, weg met het bloedige grootkapitaal!
Op mijn Tablet PC heb ik nog steeds geen Microsoft Office draaien. Van diverse kanten werden mij illegale kopieën aangeboden. Ik heb die steeds zichtbaar geschokt geweigerd en in alle gevallen het contact met de betrokkenen onmiddellijk verbroken. Scheelt trouwens best, een zooitje minder IT-experts in je kennissenkring.
Met het zetje van de dappere Denen in de rug heb ik nu besloten OpenOffice te installeren: het gratis Open Source alternatief voor Word, Powerpoint en Excel. Temeer daar er zojuist een Nederlandse versie is vrijgegeven. Ik kon vannacht van de spanning gewoon niet slapen. Ik lag maar te hopen dat het snel licht zou worden. Straks is het zover. Ik heb 62 Meg legaal gedownload en ga vanmiddag installeren. Ik houd de wereld op de hoogte.

Vreselijk, al die praat over haiku's en correct Nederlands. Nadat ik van 'brei' al 'brij' heb gemaakt (zie het item verderop), zie ik me nu ook genoodzaakt mijn oorspronkelijke haiku over de zinloze verstikking van Java-programmeurs om te buigen. Niet eens gesouffleerd door een lezer kwam ik erachter dat het oorspronkelijke rijmschema 5-7-6 is. En dat kan niet. Zonder 5-7-5 immers geen haiku. Daarom nu snel de nieuwe, definitieve versie:

Java programmeur
gestrand in brij van syntax
dronken van code

Dit fijne, bespiegelende gedicht speelt overigens ook de hoofdrol in een column die ik zojuist afrondde voor Software Release Magazine. De column heet 'Ontwikkelen voor Godot' en schetst de potsierlijkheid van een software-industrie die al jaren probeert het vakgebied complexer en ondoorgrondelijker te maken. Dat er oorspronkelijk ook nog gebruikers en opdrachtgevers waren die iets willen met de gebouwde software is vervaagd in de nevelen van de tijd. Wat resteert is een setje absurde dialogen en een schouwburg vol publiek. De monden zijn opengevallen van zoveel onzin. De volledige column binnen twee weken op dit weblog.

Gisteren moest ik met een droef gevoel de ondergang van het zoveelste fotolab vaststellen. Achterhaald door de opkomst van digitale fotografie. Liep vandaag ook nog mijn zoon binnen met de nieuwe Polaroid I-zone: een verre van duffe instant-camera die coole foto's op stickerpapier produceert. Even overwoog ik een digitale foto te maken van zo'n zichzelf ontwikkelende stickerstrip. Zullen ze bij Kodak in Waddinxveen wel weer niet om kunnen lachen.

Essentieel in een haiku is de juiste hoeveelheid lettergrepen per zin. Daar zijn de Oosterlingen heel streng in. Eerste regel 5 lettergrepen, tweede regel 7, derde regel 5 lettergrepen. Anders gedaan? Geen haiku! Ik zal wel teveel op deze strikte regelgeving hebben geconcentreerd toen ik mijn recente haiku (zie 2 berichten verderop) schreef over Java-programmeurs. In mijn totale moment van Zen-leegte zag ik blijkbaar over het hoofd dat het een brij van syntax is, niet een brei.
Desalniettemin, ik ben blijkbaar niet de enige. Ik heb eens gegoogeld op het iets meer courante 'brei van woorden' en vond een indrukwekkende verzameling webpagina's van ongeletterden. Echter, zoeken op 'brij van woorden' bewijst wat de enige juiste spelling is: gerenommeerde organisaties als de TU Eindhoven en het Parool kunnen het immers niet fout hebben. Ook Van Dale doet een duit in het zakje.

Het winmoment van dit alles zit wat mij betreft in het ontdekken van deze pagina, waar ook sprake is van een 'brei van woorden':

Geloof en je bent verloren
In de brei van vrome woorden
Geloof in de woorden
En we zijn verloren
In de brei van woorden

Verderop gevolgd door het wat mij betreft al duidelijk dubieuzere:

Bekoord het levende lijve
Bekoord het leven in het stijve
Bekoord in levende lijve
Bekoord is leven geen stijve

De twijfelaar wordt vervolgens over de streep getrokken met:

Leven het leven leven
Electrische erotische het levende leven
Oneindigheid erotiserend dit goddelijk leven
Doorstromend het hele wezen dit goddelijk leven

Ik kan alleen maar zeggen: maak ook eens een spelfout en vraag Google hoe het ècht moet. Wat een goddelijk leven.

Een niet terug te draaien overgang stemt toch altijd droevig. Eén voor één sluiten de fotolaboratoria. Overbodig geworden door de opkomst van digitale fotografie. Onlangs weer het laboratorium van Kodak in Waddinxveen. Heel vervelend, vooral voor de Gemeente Waddinxveen zelf. Er viel al niet veel te halen in dit gemummificeerde forensendorp. Waddinxveen komt vooral bij je op als het gaat over files op de A12 of als er een vrachtwagen de berm in is gekanteld. Maar er was nog altijd het ontwikkellaboratorium van Kodak waar trots naar kon worden verwezen! Nu worden de poorten gesloten voor de laatste 16 werknemers. In de kroegen van het oude stadscentrum worden sombere gesprekken gevoerd bij het licht van langzaam uitdovende kaarsen. Voor de plaatselijke VVV is er ook niks meer aan: de laatst overgebleven attractie is nu het in 1976 uit massief beton opgetrokken stadhuis. Geen toerist staat er meer bij stil. Zelfs niet om even snel een foto te maken met de uit de borstzak tevoorschijn gehaalde Digital Ixus.

Blijft overigens wel de vraag wat er dan toch met al die digitale foto's gebeurt. Veel wordt waarschijnlijk in een abominabele kwaliteit afgedrukt op kleurenprinters thuis. Interessant zijn de softwarepakketten waarmee je een verzameling foto's kunt omtoveren naar een DVD, inclusief op de seconde nauwkeurig aansluitende achtergrondmuziek. Lekker in de woonkamer de vakantiekiekjes uit India bekijken met op de achtergrond de waanzinnig grappige Peugeot / Bollywood House van Bhangra Knights



Een gat in de markt blijft vooralsnog het digitale fotolijstje. Compactflash-kaart erin en de hele dag wisselende foto's op je bureau. Of zelfs bewegende beelden. Ik hoorde vorige week van een Amsterdamse kunstenares die een kunstwerk heeft gemaakt met behulp van 6 in een cirkel opgestelde TFT schermpjes. Op die schermpjes draait de hele dag een video van een slak die zich in de loop van de uren ogenschijnlijk door de schermen heen beweegt. Wachten op Godot is er niks bij.