Het is maar goed dat ik business class reis naar India. Anders had ik nooit de extra ruimte gehad om al mijn geinige, electronische smakelijkheden op te slaan. Ik dacht, toch maar weer eens realtime foto's via het Compactflah-happertje op de laptop opslaan en dan maar publiceren op het web. Eens zien of het allemaal werkt. Tot de uitrusting behoren in ieder geval de compactflashhapper, de laptop, de Blackberry, de GSM mobiele telefoon, de I-pod en de digitale camera. En voor dat alles ook allemaal electriciteitssnoeren en geheugenkaartjes. Ik hoop dat de stroomvoorziening het gaat trekken in Mumbai. Met 9 miljoen inwoners zouden ze toch íets moeten kunnen daar.

Volgende week breng ik in zijn geheel door in Mumbai, India. Op bezoek aan de offshore centres van Capgemini aldaar, samen met enkele klanten en pers. Denk nu vooral niet ik dat daarmee opnieuw een week niets van me laat horen. Dat doe ik alleen als ik goedbeschouwd elke dag voor mijn beeldscherm zit en het op de een of andere manier niet nodig vindt om mijn weblog bij te werken. De hotels waarin ik ga logeren zijn allemaal van het type overdadig luxe, inclusief ernstig breedbandige verbinding met het Internet. Waaronder Skype natuurlijk. Ik denk beter bereikbaar te zijn dan op mijn zolderkamer in Voorburg. Veel van mijn Indiase collega's zijn overigens al tijden Blackberry-devoot, dus naast de bossen van Midden Zweden zullen de hangende tuinen van Mumbai ook wel GPRS-dekking hebben. Ik houd u allen op de hoogte.
Voor het dievengilde dat denkt dat mijn huis nu een week lang onbewaakt achterblijft: er is sprake van fulltime bewaking door twee honden van het type Doorbijten Ook Als Het Slachtoffer Niet Meer Beweegt Gewoon Omdat Dat Leuk Is, Weetjewel. Gewoon even ter overpeinzing.

Best naar voor Beau. Heeft zo'n succes gemaakt van de reclamecampagne voor Scarlet One dat het arme bedrijf volstrekt bezweken is onder de nieuwe aanvragen. Het schijnt klachten te regenen en menig spijtoptant schijnt alsnog teruggekeerd te zijn naar het stoffige, doch vertrouwde nest van KPN. En iedereen nu maar voor de hand liggende grappen maken over 'in je onderbroek staan'. Itempje aan wijden in RTL Boulevard?

Ik dacht, laat ik nog eens een keer solidair zijn. Gewoon uit een nostalgisch soort medemensgevoel nog eens een keer zo'n ouderwetse CD in een zogenaamde platenzaak kopen. De release van Mesmerize van System Of A Down (ook wel bekend als 'SOAD', het soort muziek van dit groepje ongeregeld raad ik niet aan aan trouwe lezers van dit weblog die vooral luisteren naar een Céline Dion, een Bruce Springsteen, een Dire Straits; ook minder geschikt voor types die het drinken van groene thee tijdens het luisteren naar gevoelige wereldmuziek uit het Andesgebergte bést wel gek vinden of liefhebbers van het gevoelig voorgedragen Italiaanse levenslied; trouwens ik raad de meeste mensen aan verre te blijven van System Of A Down), die release dus, die leek me wel geschikt om aan te schaffen. Blijft fascinerend om te zien hoe zo'n Free Record Shop (voor tieners: ik bedoel daarmee de wínkel, niet de website) steeds verder verandert. Nu nog twee kleine schappen met CD's, met daarin vooral verzamel-CD's en 'albums' uit de jaren '70 en '80. Die worden blijkbaar nog steeds gekocht door de dertigers, veertigers en vijftigers die het niet erg vinden om besmuikt aangekeken te worden door de kassa - die looser kan niet eens z'n muziek downloaden joh -. Verder voornamelijk DVD's en computerspelletjes. Totdat die natuurlijk ook via je 40 Mbits ADSL-lijn streaming kunnen worden afgenomen. Rond 2007 zou ik zo zeggen. Benieuwd wat er dan nog in de winkeltjes van Hans van Breukhoven staat. iPods?

Nu we ons toch lekker aan namedropping aan het bezondigen zijn, ga ik even door met mijn lijstje Niet Te Missen Boeken Voor Op Dat Onbewoonde Eiland Waar Je Vroeg Of Laat Op Terecht Hoopt Te Komen, Tenminste, Als Er Geen Onbegrijpelijke Reality Soap Met Elkaar Bedriegende Nederlanders en Belgen Op Dat Moment Wordt Opgenomen, Als Het Ware. Maar dat lijstje dus. Naast het wat mij betreft nu al klassieke 'The World is Flat' van Thomas Friedman (over waarom je momenteel maar beter je Hindi en je Chinees wat kunt ophalen) zou ik daar graag aan toevoegen 'The Hydrogen Economy' van Jeremy Rifkin (over hoe wij binnen 10 jaar al kunnen meemaken dat iedereen over zijn eigen waterstof-energiegeneratortje beschikt en dan zélf het surplus aan energie kan aanbieden aan het electriciteitsnet, laat ze dáár bij Essent maar eens wat dure bonussen voor vrijmaken). Ook 'The Naked Corporation' van Don Tapscott (over waarom alle informatie over alles voor iedereen beschikbaar is, en dat we daarom dan maar beter niets te verbergen zouden moeten hebben). Hebben we alle onbespoten thema's wel bij elkaar: totale globalisering, volstrekte transparantie en Het Nieuwe Ecosysteem. Voor als jullie komende zomer niets te doen hebben, jongens en meisjes.
Ik heb overigens ook wel eens een zomer met 30 boeken uit de toenmalige Bouquet reeks doorgebracht. Buitengewoon leerzaam.