Zojuist verschenen in Software Release Magazine de extended remix van mijn column 'Ontwikkelen voor Godot'. Gaat over de paljasserige onvolwassenheid van het IT-vakgebied waarin we dure, complexe oplossingen verzinnen voor problemen die we zelf in het verleden hebben gemaakt.
Pikte ik deze week nog een fraai staaltje van mee toen ik meedeed aan een Roundtable Discussion over trends in systeemontwikkeling, georganiseerd door Borland op hun Europese jaarconferentie. Een Italiaanse ontwikkelaar van IT-cursussen (is ook een doelgroep) vermeldde daar trots nu toch heel ver te zijn in het maken van code waarmee je XML naar relationele databases kunt omvormen en andersom. Bleek nog een heel gedoe te zijn geweest.
Logisch. Eigenlijk net zoiets als besluiten dat trams voortaan ook over de spoordijk moeten kunnen rijden. Vereist enige aanpassingen in het materiaal. Dikke projecten, veel stuurgroepen ook. Vooral in Italië. Eer je klaar bent, ben je allang weer vergeten wat het oorspronkelijke besluit ook alweer was en welk hoger doel het diende. Als je daar nu maar niet onder gebukt gaat, kun je een heel overzichtelijk leven leiden.

Het duurt nu niet lang meer of we hebben allemaal zo'n leuk, onopvallend microchipje in ons oor geimplanteerd. Draadloos zendertje erin en ZE kunnen ons dag en nacht, van waar ook ter wereld volgen. Als het al met goudbaarzen en kabeljauwen kan, dan zou ik niet weten waarom het ook niet met de menselijke diersoort kan. Best onsmakelijk trouwens, dat drama met die Australische vissen. Waren in de netten van ongure stropers verstrikt geraakt maar slimme boswachters van het type Steve Irwin ('this croc is really reaaaaaly dangerouuuus mates') hadden vantevoren de beesten al voorzien van een chip. Zo dook de ongelukkige goudbaars na een dag weer op in de diepvries van de stroper. Gefileerd en ontbeend, maar de chip zond nog steeds uit. De stropers zijn gearresteerd en zullen nu waarschijnlijk voor straf drie verzamelde jaargangen van Steve Irwin's avonturen op DVD moeten bekijken.
De straf kan niet zwaar genoeg zijn: wat mij nog het meeste dwars zit is het gebrekkig vakmanschap van de betrokken misdadigers. Als je dan fileert, doe het dan goed. Straks heb je niet alleen een graatje in je keel, maar blijkt er een complete UMTS-zender in je huig vast te zitten. Je kan nog beter krokodil eten.

De eerste recensie van de Matrix Revolutions liegt er niet om. Kleffe spierballenhap waar elk nuance definitief uit is weg-geregisseerd. Zullen er het komende carnaval trouwens veel Agent Smith's in Tilburg rondlopen?

Toch mooi dat je de halve voorstelling van Sjaak Bral eigenlijk al kent als je in de afgelopen maanden zijn weblog hebt gevolgd. Voor mij was de premiére in de Koninklijke Schouwburg in ieder geval een bizar feest van herkenning van grappen die ik al eerder gelezen had. Hoogtepunt: een gedicht over verstilde vliegtuigstrepen in de lucht als bakens van een tijd waarin alles haastig en snel gebeurt. Ook leuk: de halve Haagse sportschool Kneteman die in de zaal zat om door de cabaretier in de zeik genomen te worden. Vooruit maar weer Bral: zelfs de recensies in de krant zijn vandaag lovend.

Tja, drukdrukdruk. Ik weet zeker dat deze blog in de nabije toekomst weer veel vaker ververst zal worden. Zakelijke omstandigheden kunnen wel eens een deukje opleveren in het schrijfpatroon. Privé trouwens ook. Vanavond zie ik de premiére van Sjaak Bral's nieuwe theaterprogramma in de Koninklijke Schouwburg. Zijn weblog is beslist de moeite waard. En trouwens ook niet elke dag bijgewerkt. Zie vandaag (dinsdag) onder andere zijn verklaring van de nieuwe Van Dale-termen 'pieperbaan' en 'pieperpolitie'. Roel Pieper is dan weer een van de sprekers op het 'Management Maakt Het Verschil' congres van Computer Associates in 't Spant te Bussum. Evenals schrijver dezes. Ik ben tegenwoordig weer volop bevriend met Computer Associates. Een paar jaar geleden lag dat iets anders. En dat alleen maar omdat ik in een column had geschreven dat Computer Associates overwoog de intellectuele eigendomsrechten van de term 'sterfhuisconstructie' te claimen. Lichtgeraakte lui. Dat wel.